تهران، نفس كم مي آورد

0
3296

گفت و گو با پروفسور آنتونيو ساجو ، مدير گروه معماري دانشگاه ساپينزاي رم

نويسنده: زهرا ابراهيمي

 

پروفسور آنتوني ساجو يکي از بزرگترين معماران معاصر ايتاليا که درسلسله کنفرانس هاي علمي معماري به ايران سفر کرده بود، معماري سردر دانشگاه تهران را بسيار موفق تر از سردر دانشگاه سانپينزاي رم دانست وآن را در معماري معاصر ايراني بسيار موفق ذکر کرد. ساجو، مدير گروه دکتراي معماري دانشگاه ساپينزاي رم که بسياري از پژوهش هاي معماري وي در شهرهاي ايتاليا اجرايي شده است، موفقيت معماري امروز را در دنيا مديون اهميت محيط زيست مي داند و معتقد است ساختمان سازي در فضاهايي همچون ساحل دريا به معناي مرگ معماري است. ساجو در طول يک هفته اقامت خود به ايران در روز آخر سفر درگفت و گو با روزنامه ايران، معماري تهران را در مسير خفه کردن شهر دانست.
نظر شما در مورد معماري شهر تهران چيست و چه پيشنهادي براي رسيدن به معماري پايدار در پايتخت داريد؟
تهران شهري است با معماري مدرن که در آن بي نهايت تراکم معماري بالاست. بدان معنا که شما در شهر تهران نقاط تنفس بسيار کمي داريد يا بهتر است بگوييم ساخت وسازدر تهران راه تنفس را بسته است وتنها راهي که ايران مي تواند جهت نجات از اين معضل معماري از آن استفاده کند آن است که به سمت زير ساخت هاي سبز Green Line حرکت کند، معماري «کمربند سبز» يک متد جديد معماري است که معماري بسياري از کشورهاي توسعه يافته به اين سمت مي رود، معماري Green Line خود به خود يک معماري پايدار است.

تعريف شما از معماري پايدار چيست؟
معماري پايدار داراي پنج اصل است، اصل اول آن است که تعاريفي که از فضا در معماري گذشته رايج بوده است مانند آن که اين فضا مدرسه است ديگر در معماري جديد کاربرد ندارد. امروزه در معماري يک فضاي طراحي شده بايد چندين عملکرد داشته باشد ديگر تعريف مجتمع تجاري، مجتمع مسکوني منسوخ شده است،
دومين اصل پايدار بودن معماري با ايجاد فضاهاي سبز در شهر است وسوم استفاده از تخصص IT در معماري است که مي تواند در دنياي روبه توسعه امروز با ايجاد فضاهايي مناسب اين نوآوري ها همراه شود و چهارم آن که کيفيت حمل و نقل مي تواند بسياري از معضلات معماري در چنين شهرهايي ودر کنار آن مشکلات زيست محيطي را حل کند و در آخر نوآوري جديدي است که اروپايي ها «بحران جادويي در معماري» مي نامند بدين معنا که آن سنت هاي قديمي در معماري تمام شده ونگرش هاي جديدي در معماري بايد به ظهور برسد که مناسب خاستگاه آن معماري باشد. زيبايي امروز در Information technology است نه در آن تعاريفي همانند تقارن، قرينه سازي امروز معماري تبديل شده به يک پوسته که بايد با ظرافت به آن نگريست.

آينده معماري ايران را چگونه تعريف مي کنيد؟
آينده معماري ايران رسيدن به تکنولوژي هاي روز در معماري است، ولي در حال حاضر به اين موضوعات در شهرهاي ايران بخصوص پايتخت کمتر پرداخته شده است اما رسيدن به معماري پايدار در معماري ايران بايد هدف قرار گيرد.

استفاده از دانش ديگر ملل در معماري وبومي شدن چگونه ميسر مي شود؟
در يک کلام بايد گفت يک تجربه موفق مي تواند در هر کشوري بومي شود. پيشرفت در مصالح معماري نيز بسيار رشد داشته است که هنوز در ايران نتوانسته جايي داشته باشد. ما در تهران ماشين هايي مي بينيم بي نهايت پيشرفته مانند پورشه که بالاترين تکنولوژي را درساخت ماشين در دنيا دارند، در کنار آن ما ماشين هايي داريم که بي نهايت تکنولوژي قديمي دارند ومي توان گفت مکانيکي هستند مانند ماشين هايي که کاربراتور دارند که بيست سال است در کشورهاي ديگر منسوخ شده اند. اين تعادل نداشتن در حفظ محيط زيست نيزمي تواند يکي از دلايل نرسيدن به معماري پايدار باشد.
در معماري پايدار بايد تمامي ارکان شهري به موازات همديگر در جهت پيشبرد اهداف معماري کمربند سبز رشد داشته باشند، زير ساخت هايي که امروز در ايران در حال انجام است در دنياي روبه رشد معماري مربوط به پنجاه سال پيش است با اين اوصاف بايد زير ساخت هايي براي نسل هاي جديد معماري در ايران ايجاد کرد به عنوان مثال مسجدي که در دوران سلجوقي ساخته شده براي ايراني دوران سلجوقي است بنابراين مسجدي که همانند مسجد سلجوقي طراحي شود نمي تواند ايراني امروز را در خود نگه دارد چرا که نيازهاي انسان امروز با دوران سلجوقي بسيار متفاوت است.

دانش معماري ايتاليا چه کمکي به معماري ايران مي تواند داشته باشد؟
امروز ما در دهکده جهاني زندگي مي کنيم وتبادل اطلاعات وفرهنگ داريم اين موضوع يعني استفاده از ايده وتکنولوژي امروز مربوط به يک کشور نمي شود واين گونه است که يک ايده بايد جهاني باشد تا بتواند در مسير رشد قرار گيرد وگرنه در جايي به آخر خود مي رسد، همانند ايده شهر هاي جديد که در شهرسازي چندين سال است با شکست روبه رو شده ولي متاسفانه در ايران در حال انجام است واين بدان مفهوم است که ايرانيان از تجربه معماري ديگر کشورها استفاده نکرده ويا ناديده مي گيرند وهزينه هاي بسياري را در مسير شکست معماري خرج مي کنند.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here